Dagny Ros Asmundsdottir
“Simpel, puur en samen: dat is waar geluk zit”
De Belgisch-IJslandse tv-kok Dagny Ros Asmundsdottir heeft een hart voor koken, mensen en het leven zoals het komt. Voor de ‘Kijk eens onder de schil’-campagne bedacht ze een recept dat jong en oud rond de keukentafel brengt: een hartverwarmende quiche met nostalgische ingrediënten. We spraken met Dagny over de schoonheid van ouder worden, hoe ze zelf in balans blijft en het belang van samen zijn.
Wat sprak je aan in deze campagne?
“Het idee om 65-plussers in de kijker te zetten raakte me meteen. Ze worden vaak wat vergeten in onze maatschappij. Mijn papa is overleden, mijn mama wordt ouder. Dan zie je hoe snel mensen aan de zijlijn belanden. En dat brengt uiteraard een zwaarte met zich mee. Dat wil ik mee aankaarten. Uiteindelijk worden we allemaal ooit ‘oud’.”
Je maakte voor deze campagne een aardappeltaart. Wat zit er onder de schil van dat recept?
“Ik wou iets maken dat toegankelijk is voor jong en oud. Niet te hip, niet te duur. Gewoon: écht eten. Aardappelen zijn universeel, en quiche is iets waar je creatief mee kan zijn. Voor dit recept liet ik me inspireren door mijn schoonmoeder Bonnie, die dol is op karnemelk. Een heerlijk ouderwets ingrediënt dat nog vaak gebruikt werd door haar generatie. Het opent misschien gesprekken of haalt herinneringen naar boven, en dat is precies wat ik wil bereiken: dat eten mensen samenbrengt.”
Welke rol speelt koken in jouw leven?
“Doordeweeks is het soms een sleur, maar in het weekend leef ik op in de keuken. Samen met mijn man koken voor vrienden of familie, daar krijg ik energie van. Het hoeft niet fancy te zijn. Een simpele spaghetti en wat kaarsen op tafel doen al wonderen. Onze keuken is echt het hart van ons huis. Koken is ook iets wat generaties kan verbinden met elkaar. Zo kreeg ik jaren geleden een boekje vol handgeschreven recepten van Bonnie.”
"Uiteindelijk worden we allemaal ooit 'oud'. Ik wil mee aankaarten hoe snel mensen aan de zijlijn belanden."
Je straalt veel positieve energie uit. Hoe blijf jij in balans?
“Geloof me, ik heb ook mijn mindere dagen. Dan blijf ik in pyjama, lees ik een boek of kijk ik een serie. Even volledig cocoonen, en de dag erna opnieuw proberen. Ik hou me wel vast aan mijn levensstijl: gezond eten, bewegen, realistische doelen stellen. En ik luister graag naar podcasts over gezondheid, dat inspireert me.”
Hoe herken jij het moment waarop je moet vertragen?
“Vroeger was ik een extraverte spring-in-’t-veld: dansen, festivals, altijd aan. Tot mijn lichaam stop zei en ik in een burn-out viel. Sindsdien voel ik veel beter aan wanneer ik over mijn grens ga en durf ik ook nee te zeggen. Ik verdien nu minder, maar ik ben gelukkiger. Minder materieel, meer leven. En ja, dat is zeker een privilege, maar het is ook een keuze. Bewust omgaan met je energie en milder zijn voor jezelf.”
Hoe belangrijk is geestelijke gezondheid voor jou?
“Heel belangrijk. Het leven gaat met ups en downs, en ik ben best gevoelig aan de seizoenen. Winters zijn bijvoorbeeld lastiger voor mij. Maar ik heb geleerd om goed voor mezelf te zorgen: voldoende slaap, gezonde voeding … En vooral: kleine dingen inplannen om naar uit te kijken. Wandelen met mijn hond, of op zondag samen koken met mijn gezin en schoonouders. Dat zijn mijn ankers. Ik zeg het ook vaak tegen mijn kinderen: ‘Hou onder controle wat je kan controleren, dat is je basisweerstand.’”
"Dat eten mensen samenbrengt - dat is wat ik wil bereiken. Een simpel gerecht kan herinneringen oproepen en gesprekken openen."
Wordt geestelijke gezondheid besproken in jouw familie?
“Niet echt, vroeger toch niet. Pas na mijn tienerjaren begon dat wat open te breken. Maar een goeie babbel met een kop koffie kan al veel doen. Tijdens de coronaperiode heb ik vaak gepraat met een 90-jarige vrouw in mijn buurt. Ze had de oorlog meegemaakt, en ik leerde zó veel van haar. Die gesprekken waren zo waardevol, voor ons allebei. Ook in mijn gezin vind ik het vooral belangrijk dat we blijven praten met elkaar.”
Wat zou je je oudere zelf willen meegeven?
“Ik bereid me daar nu al op voor. Niemand zegt het luidop, maar naarmate je ouder wordt, voel je je soms minder gezien. Zeker als vrouw, met hormonale veranderingen en de menopauze. Daarom zorg ik nu al goed voor mijn lichaam én geest. Ik wil later graag nog kunnen gaan wandelen, yoga doen en uiteraard lekker koken. Of ik nu rimpels heb of een buikje, dat maakt me niet uit, zolang ik maar kan blijven genieten. Ook na je 65ste heb je recht op een gelukkig leven.”
Tot slot: wat is je mooiste aardappelherinnering?
“Als kind, tijdens de zomers in IJsland, plukten mijn vriendjes en ik aardappelen in de moddervelden. Met de zon op onze snoet speelden we spelletjes als ‘aan welke stengel hangen er de meeste aardappelen?’. ’s Avonds aten we die aardappelen dan met schil, veel boter en zeezout. Puur natuur. Die smaak, die eenvoud, dat is geluk.”
Tekst: Lola Obasuyi
Foto’s: Karl Bruninx
Speciaal voor deze campagne bedacht Dagny Ros Asmundsdottir een campagnegerecht met aardappelen. Ontdek het hier!
Aan het woord: 65-plusser Diane De Ville
Aan het woord: 65-plusser Gerd De Ley
Aan het woord: 65- plusser Zuster Stefana
Aan het woord: Ambassadeur Michel Wuyts
Volg, schrijf, deel, post, help mee!
